Diversiteit deel 2: ”Het verzetten van de doelpalen”

Een nieuw instrument ingezet door de pro-diversiteits lobby is de methode van het ”verzetten van de doelpalen”ook wel bekend als de ”moving the goalposts” drogreden. Het komt neer op een arbitraire verlegging van de kaders van een discussie. Afgelopen week waren er twee sprekende voorbeelden van dit fenomeen in de mainstream media waar te nemen.

1

Hasna el Maroudi beklaagde zich op radicaal links blog Joop over het gebrek aan etnische diversiteit in de Opzij top 100. Ze beklaagde zich niet over het feit dat er genoeg niet-witte vrouwen werden genegeerd. Haar kritiek was dat de criteria teveel waren gericht op de witte vrouw, dat wil zeggen teveel gericht op financiële positie en politieke macht. Als Opzij voorbij hun eigen criteria zou kijken dan had de lijst er zeker diverser uit hebben gezien.

”Omdat ik maar niet kon geloven dat een top-100 lijst uit zo weinig niet-witte vrouwen bestaat, nam ik de proef op de som en ging zelf opzoek naar die niet-witte topvrouw. Doe je dat aan de hand van de criteria van de samenstellers van de lijst, dan is ze binnen Nederland inderdaad lastig te vinden. Maar dat is geen legitieme reden om een witte lijst te presenteren.”

Nee Hasna dat is een uitstekende reden om een witte lijst te presenteren, het is namelijk gebaseerd op de realiteit.

Deze kritiek is even onzinnig als kritiek op de Quote 500 omdat er teveel wordt gekeken naar vermogen en er meer oog moet zijn voor ”maatschappelijk verantwoord ondernemen”. Dit is geen argument, dit komt niet eens in de buurt. Het is een aanval gebaseerd op de eigen voorkeur en heeft niets te maken met discriminatie, blank privilege of institutionele racisme.

Het is een goedkope truc om te appelleren aan een ongegrond schuldgevoel en het is een verkapte aanval op financiële welvaart en excellentie. Het is een betoog voor de onterecht als moreel superieur beschouwde maatschappelijk medewerkers. Er is geen betere manier om excellentie te bestrijden dan door middelmatigheid te verheffen.

”In de lijst is alleen plaats voor vrouwen die geld verdienden, die het economisch gezien goed doen. Die CEO zijn, of COO, of directeur bij een of andere vooraanstaande organisatie.”

Diversiteit is het hogere doel voor de anti-racisme brigade en letterlijk alles moet stuk. In een daad van grote morele lafheid besloot Opzij bij wijze van ”gebaar” om een diverse top 25 ”koplopers” samen te stellen. Het gevolg:de geloofwaardigheid van Opzij is aangetast en elke nieuwe lijst is per definitie verdacht. Vergelijkbaar met een man die onterecht is beschuldigd van verkrachting, ongeacht het vonnis blijft er altijd een zweem van verdenking.

2

De 5de editie van de kleurrijke tot 100 is deze week gepresenteerd. Deze lijst die expliciet niet is bedoeld als ”etnische” top 100 maar als ”maatschappelijke” top 100 haalde de media vanwege een betoog voor meer diversiteit en minder racisme, hoe verrassend.
Diana Matroos van RTL en Seada Nourhussen kregen bij Pauw een podium om hun politieke agenda van een minder witte media te propageren.

De vraag kwam op tafel of het zou kunnen dat de media zo wit is omdat vooral blanke mensen de opleidingen volgen tot journalist. Dit bleek een feit te zijn maar toen werden ”de doelpalen verzet”. Het probleem was juist dat redacties niet moesten zoeken bij journalistieke opleidingen maar juist naar andere opleidingen moest kijken en bijvoorbeeld moet speuren naar onafhankelijke blogs.
Hier zien we dat het argument: Minder allochtone studenten journalistiek zal leiden tot minder allochtone journalisten volledig wordt gepasseerd en een nieuwe norm voor redacties wordt verzonnen.

Als het zo is dat Allochtonen vaker een studie kiezen gebaseerd op economische vooruitzichten is dat hun goed recht en zou het moeten worden aangemoedigd, geweldig dat er studenten zijn die werkelijk kijken naar hoeveel geld ze kunnen verdienen met hun opleiding. Maar nee, de pro diversiteit beweging geeft niet om individuele keuzes en voorkeuren, zij willen een minder witte media zelfs als dat wil zeggen dat RTL Nieuws de Marokkaanse studentenverenigingen moet afstruinen op zoek naar een journalistieke parel in de dop. Deze zoektocht is extra bemoeilijkt omdat diversiteit geen kwaliteit is. Het enige concreet benoemde voordeel van diversiteit is economisch, en wat blijkt commerciële media doen het op gebied van diversiteit dan ook aanmerkelijk beter. Probleem opgelost zou je denken, meer private media is dus meer diversiteit. Maar geheel tegen de werkelijkheid in blijft er worden gehamerd op quota en andere oplossingen via het apparaat van de staat.

Ook wist mevrouw Nourhussen ons mee te delen dat ze zich niet ongemakkelijk voelde als enige zwarte vrouw op een witte redactie, ze was gewend een ”eenling” te zijn. Maar ze kon zich wel voorstellen dat andere mensen dat niet gewend waren ”even moeten slikken”. Ze vond het dus begrijpelijk dat iemand in Nederland ”moet slikken” van een werkvloer van blanke mensen? In een land waar 89% blank is dit een handicap van grote orde. Vervang witte mensen met joden/zwarten/vrouwen/arabieren en u begrijpt hoe ziekelijk deze uitspraak is.

Ook is er behoefte aan meer ”gekleurde rolmodellen” de schade van leven in een land met heel veel blanke mensen is blijkbaar groot. Nu zal ik niet ontkennen dat iemand van je eigen afkomst aanschouwen in een positie van invloed kan inspireren, maar dit is niet fundamenteel. Als je beseft dat je een kleine minderheid bent in een land is het niet meer dan normaal dat de groep die in de populatie dominant is ook zal domineren in posities van macht en financiële invloed.
Blanke mensen zijn zo intimiderend dat hun aanwezigheid in de media allochtonen weerhoudt van het ambiëren van een baan in de journalistiek. Blijkbaar kunnen allochtonen alleen goed functioneren als ze een groepje kunnen vormen en ”tegengewicht” kunnen bieden aan domme blanke mensen die UNICEF foto’s durven te plaatsen bij een artikel over Afrika.

Conclusie

En dit is de essentie, meer diversiteit bepleiten komt voort uit een tribale denkwijze die altijd zal leiden tot meer collectivisme en tot meer overheid. De waarheid negeren, middelmatigheid verheffen en de doelpalen verzetten, dat is hun methode. De vernietiging van vrije associatie is hun doel.

Geschreven door Yernaz Ramautarsing

Bronnen

http://www.joop.nl/opinies/detail/artikel/34319_het_opzij_feminisme_is_failliet/

http://www.npo.nl/pauw/04-11-2015/VARA_101375501/POMS_VARA_2459461

http://rationalwiki.org/wiki/Moving_the_goalposts

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s